Ellerim Babasız Kaldı...

Ellerim Babasız Kaldı

 

Şimdi uzak bir tekneyi seyreder gibi

Seyrediyorum fotoğrafını

Buğulu gözlerine büyümekte hasretim

 

Sokak başında beklemelerim geliyor aklıma…

Sen işten gelirdin hep hızlı adımlarla

Dünyada en sıcak şey başıma dokunan eldi

Ellerin rüyalarım kadar güzeldi…

 

Soframız seninle bereketliydi,

Günümüz seninle aydınlık

Boynumu büktü, dünyamı yıktı

Bu zamansız ayrılık. . .

 

Ben sana en çok benzeyen oğlunum baba

Onun için unutamıyorum seni

Hep içimde gömülü kaldı acılarım

Gözyaşlarım seninle tükendi baba

Şimdi hiçbir ölüm ağlatmıyor beni

Hiçbir acı acıtmıyor yokluğun kadar

 

Hep büyük bir yanım boş kaldı

Baba yokluğu girdi aramıza

Yarı yaşındayken henüz ben

Sımsıcak tebessümler yetim kaldı

Üşüyor durmadan ellerim

Neyleyim ellerim babasız kaldı. . .

Sen gittin, sessiz sadasız

Bize bu yalan dünya kaldı. . .


Arama
Beni yukari isinla